![]()
lunes, 10 de junio de 2024
KOMITYWA- KATOWICE (PL)
viernes, 7 de junio de 2024
jueves, 6 de junio de 2024
HASHTAGLAB,WARSAW (PL)
Clor x Kozieł x Beliah
Sobotni wieczór w Hashtag Labie wypełni improwizacja. Francuski wiolonczelista Stéphane Clor zaprosił do muzycznego spotkania polsko-francuski duet Kozieł/Beliah, a scena na Barskiej zabrzmi świeżo, energetycznie i bardzo intrygująco.
W pierwszej części koncertu usłyszymy solo Rhizome autorstwa Stéphana Clora – wiolonczelisty i artysty wizualnego na stałe osadzonego w Strasburgu. Stéphane komponuję muzykę na specjalnie dostosowaną do swoich celów tzw. małą wiolonczelę, czyli piccolo violoncello. W swojej muzyce, poza dźwiękiem instrumentów smyczkowych, wykorzystuje obiekty i elektronikę. Jego działalność przekracza sztukę dźwięku i zahacza niekiedy o kartografię, fotografię, rysunek i ekologię.
Solo Rhizome Stéphane’a Clora to muzyczny obraz chwastu, który będąc w ciągłej metamorfozie wchodzi w związki z miejscami, które mogą być jego schronieniem. Preparowana akustycznie i elektronicznie mała wiolonczela staje się polimorficzna i bardzo wszechstronna. Tworzone przez artystę pejzaże dźwiękowe składają się z ziarnistych linii, wibracyjnych inkantacji i nasyconych powtórzeń, które budowane są na przeplataniu dźwięku i ciszy.
Druga część koncertu to duo Kozieł/Beliah, improwizujący splot głosu z kontrabasem.
Duo Kozieł/Beliah to dialog muzyczny, który istnieje od ponad dziesięciu lat. Duet improwizuje bazując na motywach muzyki tradycyjnej wokół pieśni różnych regionów Europy Środkowej. Artyści szukają dźwięku, który dopełni sens tekstów pieśni. Kontrabas staje się głosem, głos staje się czystym dźwiękiem, a razem budują unikalną energię.
Wystąpią
Stéphane Clor piccolo violoncello, elektronika
przerwa
Duo Kozieł/Beliah
Olga Kozieł śpiew
Sébastien Beliah kontrabas
Realizacja
koncepcja programowa, tekst: Stéphane Clor, Sébastien Beliah
identyfikacja wizualna: Karol Tomoki Yamazaki
produkcja: Lilianna Krych
Przestrzeń Muzyki Współczesnej Hashtag Lab współfinansuje Miasto Stołeczne Warszawa.
Więcej o artystach
Olga Kozieł
Śpiewa, gra na trąbce i tradycyjnych instrumentach perkusyjnych, uczy śpiewu. Fascynuje się muzyką tradycyjną od 2005r. biorąc udział w wielu projektach muzycznych, tworząc zespoły śpiewacze, instrumentalne i eksperymentalne. Występuje na mniejszych i większych scenach. Śpiewa w zespołach Z Lasu, Sekunda Mała, Pieśni Przejścia, The Golden Thousand. Gra na trąbce z Warszawsko- Lubelską Orkiestrą Dęta, Orkiestrą Jarmarku Jagiellońskiego oraz zespołem Zvanai. Liderka projektu Wołyń w pieśniach. Członkini badań terenowych po Europie Wschodniej. Z projektami Pieśni Przejścia i Wołyń w pieśniach wydała debiutanckie albumy. Kolejne płyty już wkrótce. Stypendystka Prezydenta Miasta Lublin, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Laureatka Grand Prix Festiwalu Nowa Tradycja z zespołem Lumpeks.
Sébastien Beliah
Studiował jazz i improwizację (CNSM de Paris), muzykę klasyczną (CRR d’Aubervillier-La Courneuve) oraz pedagogikę (CNSM de Lyon).
Po 8 latach prowadzenia kwartetu WARK (zwycięzca projektu AJC Migration Jazz), postanowił wykorzystać to doświadczenie dołączając do kolektywu Umlaut, w którym zainicjował lub brał udział w licznych projektach, w tym trio Un Poco Loco (Laureat Jazz migration AJC, płyta miesiąca Jazz Magazine, płyta Citizen Jazz), Umlaut Big Band (dwukrotna nagroda Charles Cros Academy Record Prize) oraz Ensemble Hodos. Jest także stałym członkiem wielkiej paryskiej orkiestry ONCEIM. W 2017 roku stworzył francusko-polski kwartet Lumpeks, z którym zdobył Grand Prix Polskiego Radia Nowa Tradycja i wielokrotnie grał we Francji, Niemczech i Polsce.
Sébastien Beliah występował na wielu scenach Europy, takich jak : Berlin Jazzfest (Berlin), Jazzdor (Strasburg), Philharmonie de Paris, Philharmonie de Berlin, Banlieues Bleues (Paryż), Foundation for Contemporary Art (Paryż), Una striscia di terra feconda (Rzym), Achtbrücken (Köln), Angelica Festival (Bolonia), Guess Who? (Utrecht), Sacrum Profanum (Kraków), Jazz in Marciac (Marciac), Archipelago (Genewa).
Jednocześnie od kilku lat rozwija twórczość kompozytorską, która zaowocowała pisaniem utworów dla tria Un Poco Loco, Ensemble Hodos, kwartetu jazzowego WARK czy ONCEIM, aranżacjami dla paryskiego kwartetu Swing , a także wiele utworów edukacyjnych opublikowanych przez Recital Music.
Od 2007 roku Sébastien posiada Certyfikat Umiejętności nauczania jazzu i uczył kontrabasu, jazzu i improwizacji w Conservatoire à Rayonnement Régional de Reims w latach 2006–2015.
Stéphane Clor
Działa zarówno w przestrzeni muzyki jak i sztuk wizualnych. Jest absolwentem Académie Supérieure de Musique de Strasbourg (HEAR) i Universität für angewandte Kunst w Wiedniu. Po powrocie do Alzacji w 2018 roku założył spółdzielnię Dreieck Interférences, która wspiera inicjatywy artystyczne i muzyczne, w szczególności poprzez festiwal Les Habitées.
XX encuentro de impro libre de PROYECTO MORRISON - La Hipoteca. Madrid
Hola!El próximo domingo 9 de junio de 18 a 21h celebraremos nuestro XX Encuentro de Impro Libre de nuevo en el Espacio Lahipoteca (C/ Belmonte de Tajo 28, Metro Urgel). Colaboraremos cada unx con 7€ para los gastos del local, y tendremos algunas cervezas. Por favor, traed suelto porque no tenemos tarjeta ni bizum.Esta vez, el encuentro está dentro del Festival de Música y Video experimental "Frecuencias Raras" organizado por Raras Músicas. Os adjunto también el cartel general por si queréis venir el viernes o sábado. Os lo recomiendo!!Como siempre, traed vuestro equipo.Para el Morrison, apuntáos aquí: Morrison junio 2024
miércoles, 5 de junio de 2024
MÚSICA DIFÍCIL - Emisión 4 de junio de 2024
PLAYLIST MÚSICA DIFÍCIL en TIEMPOS DIFÍCILES 4 JUNIO 2024
https://www.youtube.com/watch?v=621IRQSylf8&
BP.2 at Narsuda art lab (15.11.2014) part 01
- STANISLAW BOBRYTSKY- MIKHAIL PARAMZIN: Little Red Riding Hans (The House That Freud Built, SuRRism Phonoethics, 2016)
- STANISLAW BOBRYTSKY- MIKHAIL PARAMZIN: Semantic Noise (Draft Communication, autoedición, 2012)
- STANISLAW BOBRYTSKY- MIKHAIL PARAMZIN: rehearsal session 20130612-06 (archivo Beaver, 2013)
- BP.2: Live at Narsuda Art Lab, 15.11.2014. Part 5 (grabación privada- Creative Common)
- STANISLAW BOBRYTSKY – MIKHAIL PARAMZIN: rehearsal session 20130506-05 (archivo Beaver, 2013)
- STANISLAW BOBRYTSKY – MIKHAIL PARAMZIN: And Concurrently Simultaneously What Is More For Reasons Unkown (Compilation Sound Interpretations: Dedication to Samuel Beckett, HAZE, 2013)
- STANISLAW BOBRYTSKY – MIKHAIL PARAMZIN: I Know What You've Been Doing On Film Studio – extracto (The Coldest Times, F-IRE, 2015)
martes, 4 de junio de 2024
INSTANTS CHAVIRÉS- 93100 Montreuil (France)
vendredi 07 juin 2024
Sophie Agnel, John Edwards & Steve Noble
Instants Chavirés
Montreuil
Très heureux de retrouver sur la scène des Instants Chavirés, l’un des trios de musique improvisée les plus marquants de ces dix dernières années! Sophie Agnel, l’extraordinaire pianiste montreuilloise, convie John Edwards et Steve Noble, deux figures essentielles des musiques libres britanniques… nul besoin d’explication ni d’analyse, la musique se joue comme l’on respire, tout est fluide, limpide et étonnant.
Préventes 12´59 €. www.instantschavires.com
INSTANTS CHAVIRÉS- Montreuil 93100 (France)
Né lors d’une résidence aux Instants chavirés et présenté dans la foulée au festival Archipel 2023 (Genève), C.N.T est un groupe de deux humains qui jouent du cornet, un instrument de musique communément et souvent abusivement appelé «trompette». Il n’existe pas de trompette pour gaucher : trois doigts suffisent pour abaisser les pistons et aucune agilité particulière n’est requise. En fait, la plupart des trompettistes pourraient n’avoir qu’un seul bras. Leur main gauche ne sert qu’à aider l’autre à soulever l’instrument, qui est pourtant très léger. Mais Louis Laurain et Pierre Bastien ne sont pas manchots. Avant de se rencontrer, ils avaient déjà décidé de mettre à profit leurs mains délaissées : ajouter des percussions à leur instrument mélodique, le rendre polyphonique, harmonique ou bruyant… Ne vous attendez donc pas à des sonories médiévales ou militaires de la part de ces deux là. Il s’agit plutôt d’un orchestre, avec des rythmes martelés et des basses qui vibrent. Car Louis et Pierre jouent de la trompette à quatre mains, et parfois même sans la bouche.





